vrijdag 13 december 2019

CreAlyt en Luisterkind

En dan ga ik nu iets vertellen over de studie die ik gevolgd heb in de eerste helft van dit jaar.
Het is geen CreAlyt. 
Het heeft niets te maken met alle creatieve dingen die ik doe.
Maar ik ga er hier wel één keer over vertellen, omdat het iets is wat ik nu ook doe.

In januari van dit jaar ben ik begonnen met de opleiding tot Luisterkindwerker.
Luisterkindwerker?
Wat is dat nou en waarom die studie volgen?
Ik hoor het jullie denken.

Zoals regelmatige lezers van deze weblog weten, zijn er de laatste jaren periodes geweest waarin ik niet lekker in mijn vel zat. Ik had last van spanningsklachten en angsten en was daardoor tot een jaar geleden ook weer maanden uit de running.
Het overkwam me weer, net zoals een kleine 20 jaar geleden.
Dit waren 2 heftige periodes,
maar tussendoor waren er ook kortere periodes waarin het minder goed ging.

Als je zo regelmatig het gevoel hebt dat je niet op volle kracht kunt leven, ga je zoeken.
En bij die zoektocht ben ik de laatste jaren veel mensen in het 'alternatieve circuit' tegengekomen, die mij erg geholpen hebben.
Zo is Luisterkind ook op mijn pad gekomen.


De Luisterkind Methode is ontwikkeld door Diana van Beaumont - Hendriks.
Zij beschrijft het op haar website heel kort en bondig: 
 "Het is een methode om met een kind of volwassene op afstand contact te leggen, de antwoorden op zijn of haar vragen naar boven te halen en waar mogelijk direct een verandering door te zetten."

Het uitgangspunt van Luisterkind is dat iedereen antwoorden op vragen in zichzelf heeft zitten, maar daar soms niet bij kan, omdat ze in een diepere laag zitten. Een Luisterkindwerker leert in de opleiding om in die diepere laag in gesprek te gaan met de ander en daar samen op zoek te gaan naar antwoorden.
Dat heet een Luisterkindafstemming.
Bij kinderen kan het gaan over vragen over slecht eten, slecht slapen, angsten, woedeaanvallen, pesten, in bed plassen, enz.
Bij volwassenen over onzekerheid, relaties, eigen ontwikkeling, het gevoel niet gewaardeerd te worden, enz.
Ik noem zo maar wat op, maar er kunnen zoveel vragen gesteld worden.
Het gesprek vindt plaats op afstand, in de energie.
Het contact is van hart tot hart of van ziel tot ziel. Hoe je het ook maar wilt noemen.
Ik zit thuis achter mijn computer en de ander is gewoon bezig met wat hij/zij elke dag doet.

Ik heb in mijn eigen proces heel veel baat gehad bij een aantal Luisterkindafstemmingen,
 die op mij gemaakt zijn. 
Het sprak me heel erg aan.
Wat bijzonder dat je op deze manier mensen kunt helpen!
En dat iedereen dat kan leren. Want dat werd gezegd.
Toen de opleiding begin dit jaar op fietsafstand van ons huis gegeven ging worden, voelde dat als: dit is voor mij! Want ergens anders in Nederland de opleiding volgen, daar was ik nog lang niet aan toe.

Het was heel bijzonder om in de opleiding langzamerhand door te krijgen hoe het afstemmen werkt, dat ik het gewoon kon leren en hoe ik de gesprekken met anderen op papier moest zetten om er een mooie afstemming van te maken.


In augustus heb ik mijn diploma gehaald.
Geloof maar dat ik super trots was op mezelf, dat ik dit gedaan had na het moeilijke jaar 2018.

Daarna ben ik langzaam begonnen om mezelf als Luisterkindwerker op de kaart te zetten.
En daar ben ik nog steeds mee bezig.
Ik heb mezelf ingeschreven bij de Kamer van Koophandel.
Mijn Luisterkindpraktijk heet: In gesprek met jou - Luisterkind.
(En ik heb CreAlyt er ook maar bij gezet als handelsnaam. Na 10 jaar eindelijk officieel!)


Ik heb een logo uitgezocht voor mijn praktijk.
Het is één van de chakratekeningen geworden, die ik zelf eens gemaakt heb.

Samen met zijn zoon ben ik bezig met het maken van een website voor mijn praktijk.
Die vordert en als die af is dan kom ik als Luisterkindwerker ook te staan op de algemene website van Luisterkind.
Ondertussen heb ik al een pagina op Facebook, waar ik zo nu en dan wat schrijf.
Kleine stapjes, die toch allemaal meer tijd en energie kosten dan ik vooraf gedacht had.

Hiernaast ervaar ik ook, dat alles wat met CreAlyt stil gelegen heeft opeens ook weer aandacht wil.
Dus ben ik dingen aan het afmaken en ideeën, die ik al lang in mijn hoofd had, aan het uitwerken.
Jullie hebben het hier de laatste maanden kunnen zien.

De afgelopen week  kwamen Luisterkind en CreAlyt even bij elkaar.
Ik deed mee met de Warme Wensen Actie van Luisterkind.
We hebben met 58 Luisterkindwerkers 190 kaarten verstuurd.
Gewoon per post.
Mensen konden deze kaarten aanvragen voor iemand, die wel een extra warme wens kon gebruiken.


Ik ben bezig geweest met het bedenken van een eigen kaart.
Ik heb heel wat geprobeerd, maar uiteindelijk is het gewoon mijn eigen logo geworden.
Daarbij heb ik engeltjes gehaakt als symbool voor de engel,
die even aan de ander dacht met een aanvraag voor een kaartje.
En natuurlijk voor Kerst.

De teksten, die ik op de kaarten schreef, dát was Luisterkind.
Me concentreren op de naam van de ontvanger en op de reden van de aanvraag.
Zo kwam er wel een mooie tekst in mijn hoofd op.
Dat was heel mooi om te ervaren en te doen!

Luisterkind!
Er is iets heel bijzonders in mijn leven gekomen en dat voelt zó goed!

Ben je nieuwsgierig geworden?
Dan kun je alle informatie over Luisterkind vinden op de website van Diana van Beaumont - Hendriks.
Op mijn eigen website komt die informatie te zijner tijd natuurlijk ook te staan.
Wil je mij persoonlijk als Luisterkindwerker blijven volgen?
Dan kun je mijn pagina In gesprek met jou op Facebook liken.

En ondertussen ben ik gediplomeerd Luisterkindwerker en kunnen er Luisterkindafstemmingen bij mij aangevraagd worden.
Een afstemming kost € 50,00.
Heb je vragen dan kun je per mail contact met me opnemen.
Mijn mailadres kun je vinden onder Contact op de website van CreAlyt

Groetjes, Alyt











zaterdag 9 november 2019

Naaipatronen Barbiekleertjes

Het gebeurt regelmatig dat ik via mijn website of via Facebook benaderd word met de vraag naar patronen van de Barbiekleertjes, die ik maak.
Soms kan ik doorverwijzen naar een website. Zoals de website Stickatillbarbie, waar wel 1000 gratis breipatroontjes voor kleertjes op staan, ook in het Nederlands.

Bij de naaipatroontjes kan ik alleen maar zeggen: kijk eens op Marktplaats.
Daar zijn wel patronenbladen te koop van Burda en McCall's.
Patronen, die ik wel eens gebruik, maar niet eens zo heel veel.
Nee, ik heb patronenbladen van wel 25 jaar geleden, toen er bijlagen zaten bij de Libelle of het maandblad Kinderen.
Eenvoudige en nog steeds moderne patroontjes, vind ik.

Ik heb in de loop van de jaren veel patroontjes verzameld, maar als ik dan in mijn map kijk en zie welke patroontjes ik altijd gebruikt heb, zijn dat er maar heel weinig.
En die patroontjes heb ik mezelf eigen gemaakt.

Ik heb in ieder geval altijd werkbeschrijvingen gemaakt.
Meegeschreven terwijl ik aan het naaien was.
Want hoe vervelend is het om na een tijd weer eens iets te maken en weer te moeten nadenken over de juiste volgorde en de kleine kneepjes, die toch echt bij het maken van Barbiekleertjes horen.
Ik heb soms ook wel patronen wat aangepast, bijvoorbeeld van een smalle broek ook een wijdere versie gemaakt.
En ik heb zelfs kleertjes van Mattel uit elkaar gehaald en daar een patroontje van gemaakt.
Zó is mijn eigen patronen verzameling ontstaan.

Het zat al heel lang ergens in mijn hoofd om daarmee wat te gaan doen.
Toen ik een aantal weken geleden weer eens een vraag kreeg naar patroontjes voor Barbiekleertjes, ben ik er mee begonnen om mijn verzameling uit te werken.

Het kreeg langzaam vorm
Ik begon met het uitwerken van de teksten van de naaibeschrijvingen.
Daarna tekende ik de knippatronen erbij.

Eén ding wist ik direct zeker. 
Ik ga de patronen niet als een PDF bestand aanbieden. Bij het uitprinten van de knippatronen kunnen minimale verschillen ontstaan in de afmetingen. Daar heb ik zelf al eens een hele tijd mee zitten modderen. Kleine verschillen kun je niet hebben bij zulke kleine kleertjes als Barbiekleertjes.
Dus heb ik gekozen om ze gewoon ouderwets met de post te versturen.

En toen kwam het idee om er ook materiaal bij aan te bieden.
Mijn kasten puilen uit met mooie stofjes, die ik in de loop van de jaren aangeschaft heb, toch denkende dat ik veel meer zou naaien.
Zoveel  stofjes waar nog leuke Barbiekleertjes van gemaakt kunnen worden.
Maar zelf doe ik dat op dit moment niet.
Waarom dan ook niet het materiaal bij de patronen aanbieden.
Stof, maar ook fijne klittenband en kleine knoopjes. 
Het ligt er allemaal.

Het idee heeft in een aantal weken vorm gekregen en vandaag ben ik zover dat ik de eerste vier patroontjes hier kan laten zien.


Het spijkerrokje.


De lange broek in verschillende uitvoeringen.


De legging in verschillende lengtes.


En de gerimpelde rok met tailleband.

Dit zijn vier van mijn basispatronen. Ik heb deze kledingstukken al zo vaak gemaakt.

Ik bied er lapjes stof bij aan van de juiste afmetingen. Stofjes die ik ook gebruikt heb voor de kledingstukjes en die je op alle foto's op deze weblog ook kunt zien.
Gebruik maar eens de labels in de linkerkolom: broek, spijkerrokje, rokje of legging.
Ik heb de meeste berichten wel aardig goed gelabeld.
Hieronder staan ook foto's met de stofjes op een rijtje.


Dunne spijkerstof voor de spijkerrokjes.


Dezelfde stof en nog een paar extra lapjes voor de lange broeken.


Dunne tricotstof voor de leggings
(en de t-shirts waar nog een patroon van komt).



En fleurige katoenen stofjes voor de gerimpelde rokjes.

De patronen staan te koop op mijn verkooppagina.
Ik ga ze verkopen voor € 2,00 per stuk.

De lapjes erbij kosten € 0,75 per stuk.


Op deze manier wil ik graag mijn ervaring met het maken van Barbiekleertjes doorgeven.

Groetjes, Alyt

dinsdag 22 oktober 2019

Een vlieg voor een Vlieg

En dan nu nog het laatste cadeau, dat ik deze zomer haakte.

Dit was mijn vakantie haakproject.



Op de camping, heerlijk voor de tent in het zonnetje, ontstond langzaam Vlieg Vincent.
Het is een patroon van Stip en Haak en ik kocht het bij Cute Dutch.

Ik heb flink door gehaakt, want ook dit cadeau moest voor een bepaalde datum af zijn.
Het lukte me niet om hem helemaal klaar te krijgen in de vakantie.


Zonder poten moest hij toch nog even op de foto bij de tent, vond ik.


Thuis kreeg hij nog poten en was hij klaar om als geinig bruiloftscadeautje weggegeven te worden.

Begin september trouwde onze jongste zoon.
Als je, zoals onze jongste, je hele leven al niet bij je voornaam, maar bij je achternaam genoemd wordt en als Vlieg door het leven gaat, dan moet daar toch op je bruiloft wat mee gedaan worden.
En dus kwam de vlieg in een koffer met allemaal cadeautjes.


Een vlieg voor het bruidspaar Vlieg!

Groetjes, Alyt



dinsdag 15 oktober 2019

Knuffeltjes van Pica Pau

Ze stonden op mijn wensenlijstje om eens te maken,
de knuffeltjes, die ontworpen zijn door Yan Schenkel van Pica Pau.

Ik werd er een beetje verliefd op, toen haar boek 'Animal Friends of Pica Pau' uitkwam in het Nederlands.
Ik hou van de eenvoud van de knuffeltjes en de eigen stijl, 
die net even anders is dan andere gehaakte knuffeltjes.

Na al mijn cadeautjes haakwerk van de laatste tijd (waarvan jullie nog eentje moeten zien) had ik zin om weer eens iets voor de verkoop te gaan haken.
Maar geen lappenpoppen en konijntjes, die ik altijd haak. 
Even iets nieuws.
En toen dacht ik aan de 'picapautjes'.

Ik wilde het Nederlandse boek van Yan Schenkel gaan kopen, maar ontdekte haar eerste boek:
Le Monde de Pica Pau.
Hierin stonden de basis knuffeltjes waar ze ooit mee begonnen is.
Daar wilde ik ook mee beginnen.

Het boek is/was een uitdaging.
Ten eerste is het een e-boek. Haken uit een e-boek is niet fijn. Je moet zo vaak even bladeren, naar steken kijken, plaatjes zoeken. Dan is bladeren in een gewoon boek veel fijner.
Verder is het boek in het Frans. Dat was een uitdaging, maar dat duurde maar een avond.
De haaktaal is universeel en vertalingen van de haaksteken had ik snel gevonden.
Verder zorgde mijn ervaring met het haken van amigurumi's ervoor dat ik het snel begreep.


Ik begon met het konijntje Pablo.
Alleen al van zijn kopje en zijn truitje werd ik vrolijk.


Het viel me op dat hij helemaal niet zo groot werd.
Op alle foto's, die er op internet te vinden zijn van deze knuffeltjes, had ik eigenlijk nooit goed kunnen zien hoe groot ze zijn.
Nou, helemaal niet zo groot dus. Pablo is 28 cm.
Eigenlijk een leuk, lief, klein speelkonijntje.

Toen Pablo af was ben ik direct met de volgende begonnen:
Jacques, het aapje.


Daar ben ik helemaal verliefd op!


En toen waren er al twee.
Ik heb ze maar even in de hand genomen om te laten zien hoe groot (of klein) ze zijn.


En nummer drie is ook al in de maak. Dit wordt het meisjes konijntje, Emilia. Zij heeft een jurkje aan.

Ik ben helemaal blij en zit met plezier te haken.
Wat zijn deze knuffeltjes leuk om te maken!

Het aapje heeft inmiddels al een leuk plekje gevonden in een huis waar over 7 maanden een baby'tje wordt geboren.

Pablo, het konijntje, staat te koop op mijn verkooppagina.
En er zullen er zeker meer volgen.

Groetjes, Alyt



vrijdag 4 oktober 2019

Ballonbeest Bijtje

Zoals ik in mijn vorige blog al zei, haakte ik allemaal cadeautjes.
Het tweede cadeautje was voor onze kleindochter, die in september alweer 1 jaar geworden is.

In het voorjaar zag ik bij de Beekbergse Wolhal pakketten staan van gehaakte ballonbeesten.
Idee, patroon en pakketten zijn van Het Haakbeest



Ik begon fanatiek. Leuk zo'n nieuw project en het haakte lekker door. Ik dacht dat ik nooit zou kunnen wachten tot haar eerste verjaardag om dit te geven.
Hij werd zo leuk!

Maar zoals gewoonlijk moest ik het bijtje toch nog op het allerlaatste moment afmaken. 
Er waren weer zoveel andere dingen tussendoor gekomen.

Een ballonbeest dus.



Een gehaakte lege bal .....


..... waar je een ballon in stopt en die opblaast.



Het uiteinde van de ballon draai je en stop je tussen de ballon en het haakwerk.

























Het flapje vouw je dicht en zo is het beest klaar om mee te spelen.

Het is echt een stevige bal waar een kind van 1 jaar zelfs lekker bovenop kan gaan liggen.

Na het spelen haal je het uiteinde van de ballon weer los en laat je hem leeglopen.
Zo kan het ballonbeest gemakkelijk opgeruimd worden. 
In het haakpakket zit zelfs een tasje waar je hem in kunt bewaren, met een paar extra ballonnen.

Wat een geweldig leuk idee van Het Haakbeest!

Ik heb alleen één puntje van kritiek.
Er wordt in het patroon gewerkt met ijzerdraad.
De pootjes worden gevouwen van chenilledraad en de vleugeltjes worden enkel gehaakt en in vorm gemaakt met ijzerdraad langs de buitenrand.
Ik vind dat een verkeerde keuze voor iets waar kinderen mee gaan spelen.
Jammer!

Ik heb beide dus ook niet gebruikt en ik heb alles gehaakt.
Voor de pootjes heb ik het patroontje van de voelsprieten gebruikt. Alleen heb ik ze korter gemaakt.
Voor de vleugels heb ik het patroon gebruikt van de vleugels van Vlieg Vincent, die ik toevallig ook aan het haken was. Daar vertel ik in een volgend bericht over.
Omdat de meegeleverde veiligheidsoogjes indeukten bij het vastzetten van de oogjes, heb ik ook nog oogjes gehaakt.

En zó werd deze bij van mij helemaal gehaakt!


Het ballonbeest is goedgekeurd door onze 1-jarige en er wordt heerlijk mee gespeeld!

Groetjes, Alyt


woensdag 18 september 2019

Katje Marie en pannenlappen

Het is alweer een half jaar geleden dat ik hier iets geschreven heb.
Ik ben heel druk geweest met een studie (en geslaagd!) en zal daarover hier nog wel eens wat vertellen.
Creatief was ik met allerlei kleine projecten bezig.
Er zaten cadeautjes bij, dus ik kon geen previews laten zien, maar nu zijn ze allemaal klaar en weggegeven.
Tijd om ze aan jullie te laten zien.

Een paar weken geleden haakte ik een paar pannenlappen. Een tussendoortje voor een goed doel. 
De schoonmoeder van een vriendin ging naar Moldavië en zou daar 100 vrouwen ontmoeten. Ze wilde voor iedereen een set pannenlappen meenemen.
Met de leden van ons Handwerkcafé hebben we een hele stapel pannenlappen gehaakt.


Ik vond dit patroon op Ravelry.
Heerlijk zo'n klein doorhaak-projectje en zo klaar.

Het eerste cadeautje dat ik gehaakt heb, was een kraamcadeautje voor een vriendin van mijn dochter.
Het 'thema' van de kinderkamer was: katje Marie van de Aristokatten.
Ik moest even mijn geheugen opfrissen.


Dit katje dus.

Mijn dochter en ik zijn samen aan het fantaseren gegaan om er een lappenpop van de maken.
We gebruikten het basis patroon van de kitten uit het eerste boek van Gehaakte Lappenpoppen van Sascha Blase.

Ik haakte met Catania van Schachenmayer met haaknaald 3.
Grijs (nebel, 434), wit (106), babyroze (8414), cyclaam (114) en een beetje zwart voor het gezichtje.
Met deze kleuren begon ze al heel erg op Marie te lijken.

























En met de hardroze strikken werd ze helemaal Marie.


Het patroon van de grote strik vond ik bij Irene Haakt.
Ik maakte hem iets kleiner. Op het breedste punt had ik 14 vasten i.p.v. 16 vasten.
Ik maakte de strik vast met een bandje van vasten om de hals.


Het patroon voor het kleine strikje vond ik bij Leren Haken.


Zo ontstond een hele lieve lappenpop, die binnenkort naar een lief klein meisje gaat.

Groetjes, Alyt